Like this:

Ένα από τα κλασσικότερα θέματα που ανακύπτει σε διάφορες συζητήσεις μας με την Παναγιώτα δεν ειναι άλλο από τα προπτυχιακά. Το θέμα συνοψίζεται στην ερώτηση: “Που αξίζει κανείς να σπουδάσει προπτυχιακά;”. Τις προάλλες λοιπόν, έλαβα το εξής email. Το θέμα του διόλου με εξέπληξε.

Είμαι μητέρα ενός πρωτοετή φοιτητή στο ΑΠΘ στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Η/Υ. Θα σας παρακαλούσα να μου γράφατε την προσωπική σας άποψη για το εξής δίλλημα.Ο γιός μου ταυτόχρονα με τις παννελλήνιες έκανε αιτήσεις και σε βρετανικά πανεπιστήμια έγινε δεκτός σε πολλά με πρώτη του επιλογή το Imperial college Εlecrical and elecronic deparmement( Meg) 4 ετών φοίτηση.Για φέτος ήρθαμε και είδαμε τα πράγματα στο Λονδίνο αλλά έκανε defer για την επόμενη χρονιά δεδομένου ότι είμαστε δημ.υπάλληλοι και είχαμε περικοπές στους μισθούς μας.Άπό έρευνα μέσα στο Πανεπιστήμιο μάθαμε ότι η πρώτη χρονιά κοστίζει συντηρητικά 10000 Λίρες γιατί μένεις σε εστίες ενώ από τη δεύτερη πάνω από 16000 Λίρες έχεις ακριβά ενοίκια.Είναι αλήθεια αυτά? Μήπως χάνει λόγω χρημάτων την ευκαιρία της ζωής του το παιδί? Πόσο εύκολο είναι μετά το διδακτορικό στο οποίο έγινες δεκτός εσύ?΄Μήπως χάνει χρόνο στο ελληνικό πανεπιστήμιο? Τι προοπτικές έχει σαν απόφοιτος του Imperial? Θα του πρότεινες να πάει του χρόνου στο προπτυχιακό του Imperial? Δεν σας ανέφερα ότι μένουμε Θεσσαλονίκη οπότε δεν επιβαρύνεται η οικογένεια με ‘εξοδα διαβίωσης του φοιτητή.

Ευαίσθητο θέμα. Πως απαντάς γνωρίζοντας πως ο άλλος παίρνει την απόφαση της ζωής του; Έδειξα το email σε μερικά παιδιά στο γραφείο. Το συζήτησα και με μερικούς ακόμα πάνω απο το μεσημεριανό. Τελικά κατάλαβα πως σωστή απάντηση δεν υπάρχει. Για την ακρίβεια, κατάλαβα πως η επιλογή που έκανε ο καθένας μας, ιδιαίτερα αν αγαπάει το αντικείμενο του, ειναι και η επιλογή την οποία θεωρεί βέλτιστη. Δύσκολα λες, “έκανα μαλακία, καλύτερα να ειχα κάνει κάτι άλλο”. Με λίγο λιγότερες τύψεις, έδωσα λοιπόν την εξής απάντηση.

Πολλά συγχαρητήρια! Μακάρι ολα τα διλληματα να ηταν εξίσου ευχάριστα…
Ειναι αληθεια (η αναλυση των εξόδων), και μάλιστα όπως ειπατε, ειναι συντηρητικές εκτιμήσεις. Με συγκατοίκηση και προσοχή στις εξόδους. Μπορείτε στο internet να βρειτε αρκετές συγκρίσεις για το κόστος ζωης, ειχα κάνει παλιότερα και εγω μια αναρτηση. Ενα αλλο χρησιμο blog επι του θεματος ειναι της “θειας Σοφίας”
Κοιτάξτε, συνηθίζουμε στην Ελλάδα να μειώνουμε πολύ τους εαυτούς μας. Δεν ειναι ολα ροδινα στο εξωτερικο και τα ελληνικά πανεπιστημια σιγουρα δεν ειναι (εντελως) εκτός συναγωνισμού απο τα κεντροευρωπαϊκά. Μπορει να ειμαστε ελαφρως προκατειλημμένοι μιας και οι δυο μας σπουδασαμε προπτυχιακά στην Αθήνα, αλλα νομίζω οτι σιγουρα δεν χανει την ευκαρια της ζωής του. Για την ακρίβεια, δεν χάνει καμια ευκαιρία. Απλώς με το να μεινει στην Ελλάδα διαλέγει εναν αλλο δρομο που κάλλιστα μπορεί να έχει ακόμα και καλυτερα αποτελέσματα. Αν και το ζητημα ειναι εντελώς προσωπικό και εξαρτάται πολύ απο τις προτιμησεις του καθενα, θα σας κάνω μια λιστα των θετικών και των αρνητικών της κάθε επιλογής.

ΑΠΘ θετικα

• Το οικονομικο. Το οτι μενει στι σπιτι σας θα του εγγυάται και εξόδους, και (πιθανότατα) αυτοκινητο, και διακοπές.
• Θα γνωρισει τα θετικα και τα αρνητικα της ελληνικης κοινωνιας. Στα 20κατι, θα μπορει να αποφασισει καλύτερα που θέλει να ξεκινησει την επαγγελματική του καριερα.
• Θα βρισκεται σε ενα περιβάλλον με την αφρόκρεμα των ελληνων φοιτητων.
• Θα  βρισκεται σε ενα πανεπιστήμιο, που αν ο ιδιος το θελει και το κυνηγήσει, μπορει να του εξασφαλίζει άριστες σπουδες που θα του επιτρέψουν να κανει οτιδηποτε επιθυμήσει στη συνέχεια.
• Το πτυχιο του θα εχει αμεσο αντίκρυσμα στην ελληνική αγορά εργασίας.

ΑΠΘ αρνητικά

• Η ποιότητα των σπουδων του θα αντικατοπτρίζει αμεσα το ενδιαφερον που ο ιδιος έδειξε γι αυτές. Αν το αντικειμενο δεν τον συγκινήσει, ειναι παρα πολύ ευκολο να κανει ενα ωραιότατο πασάλειμμα η και να μη παρει ποτε πτυχιο.
• Ακομα και αν θέλει να σπουδασει, θα του σπάσουν τα νευρα. Για την ακριβεια, οσο πιο ενταξει θα ειναι στις υποχρεώσεις του, τοσο θα εκνευρίζεται με το περιβάλλον του.
• Αν δεν συνεχισει με μεταπτυχιακα στο εξωτερικό, θα νιωθει περιορισμενος στα στενα ελληνικα συνορα.

Imperial θετικα

• Το Meng στο EE ειναι απο τα πολυ γνωστα προγράμματα του Imperial, ισως το καλυτερο του. Θα αποκτησει ενα πτυχιο καταξιωμενο σε ευρωπαϊκό επιπεδο που θα του εξασφαλιζει τα τυπικα προσοντα για αναζητηση δουλειας στην ευρωπη.
• Μεσω προγραμματων internships θα εχει επαφες με μεγαλες εταιριες του κλάδου πριν καν αποφοιτησει.
• Θα δουλευει απο τα 18 σε international περιβάλλον. Δε θα γνωρισει ποτε την ελληνικη νοοτροπια.
• Θελει δε θελει, θα αποκτησει ενα ελαχιστο επίπεδο σπουδών και θα τελειωσει στα 4 χρονια.

Imperial αρνητικά

• Λεφτα. Πολλά λεφτά.
• Το πτυχιο του (νομιζω πως) δεν ειναι αμεσα αναγνωρισμένο απο το ΔΟΑΤΑΠ ως ισαξιο των ελληνικων πολυτεχνειων. Αν τα λεγομενα ενος γνωστου μου που το τελειωσε ειναι σωστά, επειδη τα εξαμηνα του Imperial ειναι 9 εβδομαδων, ενα μαθημα ελληνικου εξαμηνου πρεπει να αντιστοιχει (υποτίθεται 14 βδομαδες) σε 2 μαθηματα του Imperial. Και επειδη το Imperial δεν εχει τοσα μαθηματα, τελικα ή δινουν extra εξετασεις ή απλως δεν αναγνωριζονται. Αξιζει να ενημερωθειτε απο τον ΔΟΑΤΑΠ.
• Το πτυχιο του, στη πραξη, θα αντιμετωπιζεται με καχυποψία στην Ελλάδα. Κακά τα ψεμματα, αν κάποιος δεν έχει ασχοληθει με σπουδες στην Ευρωπη, το πιθανοτερο ειναι να αντιμετωπισει ενα πτυχιο του Imperial σαν αλλο ενα πτυχιο απο καποιο αγγλικο κολλέγιο. Προσωπικα, οταν σκέφτομαι το ενδεχομενο να ψαξω για δουλεια στην Ελλάδα, θεωρω το πτυχιο του ΕΜΠ ως το βασικο προσον μου.
• Αν το αγγλικο περιβάλλον δεν τον συγκινίσει, ειναι πολυ πιθανό να αναπτυξει μια ειδυλλιακή εικονα για την Ελλάδα μετα απο 4 χρονια “ξενιτιας” απο τα 18 του. Το οποίο μεταφράζεται στο οτι οταν θα πρέπει να παρει την αποφαση “γυρναω Ελλάδα η οχι” δεν θα μπορει να ζυγισει σωστά τις προεκτάσεις.

Γενικα, αν και το υπογραμμιζω, εκφραζω προσωπικες αποψεις, πιστεύω οτι αν η επιλογη της σχολης εγινε απο τον ιδιο, όχι επειδή ηταν η πιο υψηλόβαθμη σχολή, αλλα επειδη έχει ήδη μια κάποια επαφή με το αντικειμενο, τοτε χωρις δευτερες σκέψεις δεν αξίζει να πιεστείτε οικονομικα. Γενικα, ο μονος κίνδυνος απο το να μεινει στην Ελλάδα ειναι να βαλτωσει, οχι όμως για κανενα άλλο λόγο αλλα επειδη ο ίδιος θα το επιτρέψει (και ειναι δυστυχως ευκολο στο ελληνικο πανεπιστημιο). Με ρωτησατε κατα ποσο ειναι πιθανον να τον παρουν μετα για διδακτορικό με υποτροφια. Παρα πολύ. Καθε χρονο μόνο απο τους ηλεκτρολόγους του ΕΜΠ φευγουν καμμια 10αρια ατομα για διδακτοριακα στα καλύτερα πανεπιστημια Αμερικης και Ευρωπης (και πάρα πολλα ακόμη για μεταπτυχιακά). Απλώς, θα ειναι αναλογικα δυσκολοτερο απο το αν ηταν ηδη στο Imperial. Αλλά αυτο ισχυει για καθε πανεπιστημιο, οταν ξέρεις τους καθηγητες ειναι πολύ διαφορετικα απο το να κανεις μια απροσωπη αίτηση.

Αν θα του εδινα μερικες συμβουλες, αν μεινει στην Ελλάδα, αυτες θα ηταν οι εξης:

• Οι ηλεκτρολογοι ειναι μια πολυ απαιτητικη σχολη, θέλει διάβασμα απο πολυ νωρις.
• Φροντισε να τελειωσεις τον κορμο στην ωρα του χωρις να σου μεινουν μαθηματα. Δεν θέλεις να ασχολεισαι με μαθηματικα και φυσικες οταν θα κανεις σοβαρα μαθηματα ειδικότητας.
• Βαλε στοχους απο νωρις, και κυνήγησε τους. Αν θες να φυγεις για καλο μεταπτυχιακο στην Ευρωπη, θες βαθμο τουλάχιστον 8. Αν θες διδακτορικο, θες 9 (αριστα) και καλές συστατικες. Αν και στην αρχη θα σου φαινεται αδιανοτητο, δεν ειναι. Απλώς θέλει την επιμονη που επεδειξες οταν εδινες πανελλαδικες.
• Η σχολη βγαινει στα 5 χρονια ανετα, δεν ειναι μυθος.

Σημειώστε πως έγραφα τα παραπάνω πριν τα δίδακτρα στο Imperial φτάσουν επίσημα τα £9k τον χρόνο. Με βάση αυτό το δεδομένο, νομίζω οτι το οικονομικό επιχείρημα κάνει την απόφαση πολύ πιο εύκολη.

Τι έγινε τελικά; Δυστυχώς δεν έμαθα ποτέ καθώς δεν έχω πάρει ακόμα απάντηση στο παραπάνω. Ελπίζω όμως να βοήθησα κάπως έναν άγνωστο πρωτοετή συνάδελφο, κάπου εκεί κάτω (?) στη “συμπρωτεύουσα”. Keep up!