Την Πέμπτη το απόγευμα μαζεύαμε τα πράγματα μας. Προορισμός, για 4η φορά τους τελευταίους μήνες, Αθήνα. “Μαμά, να φέρουμε μπουφανάκια για το βράδυ?”. “Κώστα, χρειάζεται βερμούδα ή ακόμα ειναι ΟΚ με τζιν?”. “Ρε Αγγλάκια”, μας απαντούσαν, “εδώ είναι Ελλάδα, κάνετε πως ξεχάσατε κιόλας?!” Και πραγματικά, το ειχαμε ξεχάσει…!

Για τον καιρό στο Λονδίνο έχω ξαναγράψει παλαιότερα, εν συντομία άστατος. Αλλα αυτό που δεν είχαμε καταλάβει ως την Πέμπτη είναι ότι ο μήνας είναι… σχεδόν Ιούνης! Με βροχούλες, θερμοκρασίες στα επίπεδα των 15 βαθμών και μπουφάν νομίζαμε πως το φθινόπωρο πρέπει όπου να ‘ναι να ρθει. Αν δεν ήταν και οι προσφορές της easyjet στο δρόμο το θέμα των καλοκαιρινών διακοπών ούτε που θα το ‘χαμε συζητήσει.

Παρασκευή πρώι ξυπνημα στην Αθήνα. Φοράμε κοντομάνικο, βερμούδα και πάμε βόλτα…! Μέσα σε 2 ώρες η διάθεση μας είχε ολοκληρωτικά αλλάξει. ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

Καφετέριες, ταβέρνες, παραλίες, χορούς, τέννις, κολυμβητήρια, απο όλα είχε το μενού του σαββατοκύριακου. Και για πρώτη φορά, ήδη τρεις μέρες πριν την αναχώρηση… θέλουμε κι άλλο! Η Ελλάδα το καλοκαίρι απλώς δεν παίζεται.

Και πριν σας αφήσω γιατι, ειπαμε, 3 μέρες έμειναν ακόμα, να σας γράψω και μια ατάκα του supervisor μου:

“Το καλοκαίρι ειναι με διαφορά η καλύτερη περίοδος για να παράγεις δουλειά. Μαθήματα δεν υπάρχουν, οι φοιτητές δεν τρέχουν στο department, και οι εξωτερικές παρενοχλήσεις είναι γενικά μηδαμινές”

Αχ αχ αχ, πως φαίνεται ότι δεν έχει έρθει ποτέ στην Ελλάδα.. Ας ελπίζουμε ότι δεν σοβαρολογεί γιατί αλλιώς… την κάτσαμε!