λέγεται η επιτήρηση στα Αγγλικά, και όταν μου είπαν ότι θα το κάνω δεν ήξερα για τι πράγμα μου μιλάνε. Ακούγεται βαρετό, αλλά ήταν ουσιαστικά η πρώτη μου ευκαιρία να μπω σε αμφιθέατρο με προπτυχιακούς φοιτητές. Και όσο να το κάνεις, το ενδιαφέρον του το είχε.
Κατ’ αρχάς, η αντιστοίχιση των διδακτορικών/μεταδιδακτορικών φοιτητών με τις εξετάσεις των μαθημάτων έγινε γύρω στον ένα μήνα πριν ηλεκτρονικά. Καθένας μας δήλωσε σε μια σελίδα τις ώρες/μέρες που (δεν) είναι διαθέσιμος και τα υπόλοιπα έγιναν μόνα τους. Το εντυπωσιακό της υπόθεσης, τόσο οι διδακτορικοί όσο και οι μεταδιδακτορικοί που βρίσκονται στο payroll του department εχουν την υποχρέωση για 1 μόνο επιτήρηση το έτος. Ταυτόχρονα οι καθηγητές δεν απαιτείται να επιτηρούν παρά μόνο να βρίσκονται στο κτήριο (π.χ. στο γραφείο τους παίζοντας ναρκαλιευτή) για τυχόν απορίες. Φυσικά αν κάποιος κάνει extra επιτήρηση πληρώνεται (στην ωρα του) 11 λίρες την ώρα. Το ηθικό δίδαγμα: έχουν λεφτά και οργάνωση, και φαίνεται.
Οι επιτηρητές έπρεπε να βρισκόμαστε στο αμφιθέατρο αυστηρά μισή ώρα νωρίτερα απο την προγραμματισμένη ώρα έναρξης. Μα φυσικά για να προετοιμάσουμε την αιθουσα. Να βάλουμε σε κάθε θέση εξεταζομένου τις κολλες, τα κομπουτεράκια, τα θέματα και να σιγουρευτούμε ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Και ναι, δεν έκανα λάθος, αν χρειάζεται κομπιουτεράκι την εξέταση το προμηθεύει το department και όχι ο φοιτητής. Σε κάθε θέση εξέτασης κάθονται οι φοιτητές αυστηρά με αλφαβητική σειρά που προμηθεύει η γραμματεία. Έτσι λοιπόν ο φοιτητής, μπαίνοντας στην αίθουσα ακριβώς την ώρα έναρξης (και όχι νωρίτερα…) αντικρίζει το εξής.
Αφου οι φοιτητές μπουν στην αίθουσα, δεν επιτρέπεται πια να μιλάνε μεταξύ τους. Είναι υποχρεωμένοι να αφήσουν τις τσάντες τους διπλα στην είσοδο και να πάνε μόνο με τα μολύβια και την φοιτητική τους ταυτότητα στην θέση που τους αντιστοιχεί. Αν έχουν κασετίνα, αυτή ειναι διάφανη. Αφου όλοι καθίσουν στις θέσεις τους (οι οποίες, υπενθυμίζω, έχουν πάνω τα θέματα) περιμένουν μέχρι όλοι να είναι έτοιμοι χωρίς να κάνουν τίποτα. Μόλις τους πούμε, ξεκινά το πρώτο τους 5λεπτο στο οποίο μπορουν να διαβάσουν τα θέματα αλλα δεν τους επιτρέπεται να γράψουν τίποτα. Και όσο και αν ακούγεται περίεργο, όλοι ακολουθούν ευλαβικά την διαδικασία, χωρίς ούτε την παραμικρή παρατήρηση.
Το αρχικό 5 λεπτο τελειώνει και ο έξυπνος της υποθεσης με φωνάζει: “ξέρω πως είναι ακατάλληλη η στιγμή, αλλα χρειάζομαι επειγόντως τουαλέτα”. Ευτυχώς, λέω απο μέσα μου, τι αποστείρωση ειναι αυτή, και τον πάω να κάνει τη “δουλειά” του… Ναι ναι, τον περίμενα έξω απο την τουαλέτα μέχρι να “τελειώσει”! 
Οι φοιτητές ξεκινάνε να γράφουν και, ω τι λογικό, ζητάνε πρόχειρα. Πάω να πάρω ένα και να δώσω, και ο άλλος επιτηρητής έρχεται και μου λέει: “όχι, τα γράφουν όλα στο κανονικό και αν δεν τους φτάσει τους δένουμε μόνιμα (με κάτι ειδικά λαστιχάκια) πάνω στο κανονικό τους γραπτό την επέκταση.” Κατα τα άλλα, όλο το 2ωρο πέρασε χωρίς εκπλήξεις., Η καθηγήτρια ζητήθηκε για μία μόνο διευκρίνιση. Κανένας δεν προσπάθησε ούτε κατα διάνοια να μιλήσει με τον διπλανό του. Και μόλις τελείωσαν, άφησαν τα μολύβια μόλις τους ζητήθηκε και κάλυψαν τα ονόματά τους στα γραπτά, σχεδόν όπως κάναμε στις πανελλαδικές… Μόλις το έκαναν, ξεκινάμε να μαζέψουμε απαντήσεις και κομπιουτεράκια, και μέχρι να το κάνουμε κανένας δεν σηκώνεται ή μιλάει. Και τελειώνοντας, αποχωρούν όλοι μαζι απο την αίθουσα παίρνοντας τις τσάντες και τα πράγματά τους…
Με αυτά και αυτά, ας συνοψίσω τις μεθόδους cheating που αποτυγχάνουν.
- Άνοιγμα βιβλίου
- Συνομιλία με τον διπλανό
- Χρήση υπολογιστή τσέπης που δίνει πλεονέκτημα στον εξεταζόμενο
- Χρήση υπολογιστή τσέπης που… μπαίνει και στο internet και έχει και pdf reader
- Συνεργασία με άλλους έξω, τα θέματα βγαίνουν απο το αμφιθέατρο μαζί με τους εξεταζόμενους
- Χρήση “σκονακίων” καθώς με 3 επιτηρητές και πιθανότητα αποβολής απο το πανεπιστήμιο κανείς δεν το επιχειρεί.
- Ανταλλαγή προχείρων
- Συνεργασία φίλων, κανένας δεν ελέγχει το που κάθεται.
Αυτό δε που με εντυπωσίασε δε περισσότερο απο ολα είναι το ότι κανένας δεν έδειξε να εξεγείρεται/διαφωνεί/προσπαθεί να διαβάλλει την διαδικασία. Ήταν, απο οσα μπόρεσα να αντιληφθώ, πραγματικά άψογη. Όταν δε σχολίασα τις εντυπώσεις μου με τον supervisor, αυτός μου απάντησε: “Μα οι εξετασεις πρέπει να είνα άψογες και κατα γράμμα. Διαφορετικά και το πανεπιστήμιο χάνει την αξιοπιστία του και ρισκάρει να εκτεθεί δικαστικά, άλλωστε καθένας μπορεί να σε μηνυσει αν λόγω μη τήρησης της διαδικασίας τον οδηγήσεις στο να χάσει ένα χρόνο απο τις σπουδές του”. Αχχχχχχ….
Εκεί πάνω άρχισα να σκέφτομαι… Ποιό το πρόβλημα να μένει ένα φοιτητής στο πανεπιστήμιο 25 χρόνια? Κοστίζει κάτι, ειναι αυτό το πρόβλημα του πανεπιστημίου? Πλέον μπορώ να πω με αυτοπεποίθηση όχι, αρκεί όμως το πανεπιστημίο να μπορεί να κάνει εξετάσεις σαν τις παραπάνω και να διασφαλίζει την αξιοπιστία του. Αν μπορεί, δεν υπάρει κανενα πρόβλημα, το πρόβλημα ειναι του φοιτητη. Αλλά πως είναι όμως δυνατόν να διεξάγεις εξετάσεις τέτοιας ποιότητας χωρίς να ξέρεις καν πόσοι φοιτητές θα παρουσιαστούν στο μάθημα?
Θεική η φωτό με τα Answer sheets και το κομπιουτεράκι, πάει στο αρχείο μου, γιατί εγώ δεν έχω τέτοια φωτό καθώς δε μπορούσα να τραβήξω. Οι εξετάσεις στο Imperial και αλλού φαντάζομαι στην Αγγλία είναι ένας καινούριος κόσμος για τους Ελληνες!
By: tmants on 10 Μαΐου, 2009
at 12:22 πμ
Join the Club όλων όσων εξεπλάγησαν με όλα αυτά που περιγράφεις! Κάποιοι τα ζήσαμε λίγο πριν από σενα και μας είχε φανεί τόσο…περίεργο!
Ενα τεράστιο ΚΡΙΜΑ μόνο και ξέρεις γιατί…επειδή στη δουλειά καταλαβαίνω ότι δεν έχουμε και λίγες γνώσεις. Αν ήταν καλύτερα οργανωμένο το Ελληνικό Πανεπιστήμιο θα κάναμε πράγματα και θάματα. Ας όψεται η λογική του βολεύματος.
Καλό βραδυ!
By: NdN on 12 Μαΐου, 2009
at 9:56 μμ
Τελικά είναι θέμα κουλτούρας λαού και το αξιοσημείωτο είναι πως τελικά και άνθρωποι από άλλους λαούς προσαρμόζονται σε αυτή.
Όσο αυστηρή και δομημένη είναι η διαδικασία όλο και κάποιο “παραθυράκι ή breach που λέτε εκεί πάνω” υπάρχει, 100% ασφάλεια δεν υπάρχει. Όλη η διαδικασία που περιγράφεις θυμίζει όντως πανελλήνιες αλλά πόσα δεν έχουμε ακούσει είτε για Ελλάδα είτε για εξωτερικό. Τι είναι αυτό κάνει πιο αδιάβλητη τη διαδικασία? Τα penalties? Παρόμοια δεν είναι και στην Ελλάδα? Απλά ποτέ δεν τηρούνται και όλοι είτε σαν συμμετέχοντες ή επιβλέποντες κάνουμε τα “στραβά” μάτια. Δεν με πειράζει ή καλύτερα πείραζε που δε με περίμεναν τα θέματα ή το κομπιουτεράκι όταν έδινα εξεταστική, εγώ κρατάω το σημείο που λες ότι καλύπτεται το όνομα.
Να πάω την κουβέντα ένα βήμα παραπάτω, τα γραπτά αυτά ποιος τα διορθώνει η καθηγήτρια ή κάποιος άλλος (εσύ??? π.χ)
Καλή Συνέχεια!!
By: bonijohn on 13 Μαΐου, 2009
at 9:00 πμ
2 statements έτσι όπως τα άκουσα, έτσι τα λέω:
1. Οποιον πιάνουν με σκονάκι στην Αγγλία ξέρουν από πρίν ότι είναι Έλληνας.
2. Μη κάνεις-βγάλεις σκονάκι γιατί ο κινεζο-γιαπωνεζο-αμερικανο-αγγλούρας που κάθεται δίπλα σου ή πίσω σου θα σε καρφώσει. (Και καλά θα κάνει εδώ που τα λέμε)
Είναι αδιάβλητη η διαδικασία, το καταλαβαίνεις, δεν θέλει εξηγήσεις, κατα τη γνώμη μου πάντα.
By: tmants on 13 Μαΐου, 2009
at 9:54 μμ
toualeta ton afises na paei.. ara.. teleiose
to pio eukolo cheating borei na ginei kai sto imperial
p.s: tin ora pou apomenei eseis tous tin lete? (an oxi pame kai gia cheating no2
)
By: konnos9 on 14 Μαΐου, 2009
at 1:04 πμ
>>bonijohn
Το θεμα δεν ειναι να πετύχεις 100% ασφάλεια, αυτό φυσικά και δεν γίνεται. Το ποιό απλό που λέει και ο konnos, “Τουαλέτα τον άφησες να πάει? Τελειωσε.” Απλά απο το ελληνικό μας χάος του “δεν αλλάζω θέση γιατι ειναι δικαιωμα μου να καθομαι όπου θέλω” έχει μεγάλη απόσταση το παραπάνω. Και ακόμα και αν έχουμε ακούσει τα πάντα, ακόμα και για παρατυπίες στις πανελλαδικές”, συγκρίνεται η συχνότητα με αυτή των πανεπιστημίων? Το τέλειο δεν υπάρχει πουθενα, υπάρχει όμως το καλύτερο.
Προσασμόζεται?! Χμμ, να δουμε!
Τώρα για να πουμε και 2 ακόμα αλήθειες που συμπληρώνουν την εικόνα:
1. Όταν ένας καθηγητής βάζει θέματα, αυτά συγκεντρώνονται και στέλνονται στο “υπουργείο” για validation πριν την εξέταση. Πραγματικά δε ξέρω τι μπορεί να πει το “υπορυγείο” αλλα σίγουρα υπάχει έλεγχος του “sanity” των θεμάτων.
2. Τα θέματα ειναι έτσι ώστε οποιοσδήποτε με βασική γνώση των… slides να περνάει. Φίλη που σπουδασε εδώ λέει: “ο μόνος σίγουρος τρόπος να κοπεις ειναι με σκονάκι, δεν υπάρχει λόγος να το κάνεις.”
3. Τα γραπτά τελικά διορθώνονται απο 2 παρακαλώ εξεταστές (μάλλον καθηγητες αλλα δε το ξέρω ακόμα σιγουρα).
4. Υπάρχει μια μόνο εξεταστική τον χρόνο. Μαζί με καμμια 100αρια φοιτητες στο τμήμα κάνει τον φόρτο τον παραπάνω ανεκτό.
>>konnos9
Κοιτα να δεις σε πιο post διαλεξες να κάνεις εσυ ποδαρικό στο blog…! Ντροπή σου! :-p
By: papajohn on 15 Μαΐου, 2009
at 5:19 μμ
Στο Πανεπιστήμιο που ήμουν εγώ (στην Αγγλία) όλες οι εξετάσεις μας ήταν με ανοιχτό βιβλίο, οπότε έκανες όσα σκονάκια ήθελες, μόνο που ως γνωστόν σε εξετάσεις με ανοιχτό βιβλίο, δεν σώζεσαι αν δεν ξέρεις το αντικείμενο. Τα δε θρανία ήταν σε απόσταση 1.5 μέτρου το ένα από το άλλο, οπότε δεν μπορούσες να μιλήσεις σε κανέναν χωρίς να σε πάρουν είδηση οι πάντες. Και το validation των θεμάτων, αλλά και των διορθωμένων γραπτών, γινόταν από καθηγητή άλλου πανεπιστημίου που φυσικά κοιτούσε πώς να κόψει όσο περισσότερους γινόταν. Δίναμε 8 μαθήματα σε 2 εβδομάδες και αν κοβόσουν σε πάνω από 2 έφευγες αυτομάτως από το πανεπιστήμιο με μια βεβαίωση παρακολούθησης στο χέρι. Σε ένα τμήμα 16 ατόμων, έφυγαν τρεις έτσι. Μπαμ και κάτω που λένε.
By: Σοφία on 15 Μαΐου, 2009
at 10:59 μμ
exthes to apogevma edo pera itan mia eutrafis kopela mprosta mou me makria mallia kai blootooth sto auti kai egrapse ola ta themata ouaaaaa
By: pauleas on 26 Ιουνίου, 2009
at 3:13 πμ